vrijdag 9 december 2011

Bezoek


Het leuke van emigreren is bezoek.












In het begin, toen we nog midden in de verbouwing zaten, hadden we dat nog niet zo in de gaten. Maar naarmate de tijd verstrijkt en de grote stofwolk in en rond ons huis langzaam maar zeker optrekt, genieten we steeds meer van de bezoekjes die familie en vrienden ons brengen.



Bezoek neemt namelijk niet alleen pindakaas en hagelslag mee, maar ook verhalen die tijdens de lange avondmaaltijden onder het genot van een glas wijn verteld worden. Verhalen over vroeger, over nu, over werk en kinderen, over zorgen en geluk.We gaan het steeds meer waarderen omdat we nu beseffen dat we daar in Nederland nooit echt de tijd voor namen. Je zag elkaar wel, maar altijd maar voor een paar uurtjes. Net genoeg tijd om wat te eten of een kop koffie te drinken, maar een glaasje van het een of ander zat er vaak niet in omdat men nog een eind met de auto moest rijden. En een goed gesprek, daar was vaak niet de gelegenheid voor. Ja, met vrienden uit de buurt kon je nog weleens doorzakken, maar ook dat gebeurde steeds minder, want iedereen heeft het druk, druk, druk...

Links mijn zus Ingrid, rechts ik
Nu is er weer tijd voor elkaar, je gaat verder door op zaken die je bezighouden en kan er de volgende dag tijdens een flinke wandeling nog eens op terugkomen als je dat wilt. Zo leer je elkaar veel beter kennen en begrijpen.
Zo bouw je een band met elkaar op in plaats van dat je langzaam maar zeker van elkaar vervreemdt. Wel grappig dat je daarvoor eerst moet emigreren...

6 opmerkingen:

  1. Hoi Claudia, dank je wel. Leuk je hier aan te treffen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Herkenbaar! Ik en Ankie merken het ook steeds vaker. Tijd om eens goed te gaan zitten voor vrienden wordt steeds minder (of gewoon eens goed door te zakken met vrienden. Belangrijk om dat zo op zijn tijd eens te doen). Tot onze grote spijt overigens. Maar gelukkig, stap 1: herkenning van het probleem, is gezet. Nu stap 2: er iets aan doen. Emigratie vind ik dan wel weer meteen een rigoureuze stap hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Pff, valt best mee hoor Hans. Gewoon je huis verkopen en naar het zuiden afzakken...
    Wel jammer hoor, dat zoiets belangrijks als lekker doorzakken c.q. filosoferen over het leven er nog maar zo weinig van komt. Ben benieuwd naar je stap 2...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Precies bewoord wat een van mijn drijfveren ook is :-) Succes daar! Hartelijke groeten Esther

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Esther,
      Ik ben heel benieuwd hoe het je zal vergaan; of je de stap ook zult nemen in de toekomst. Ik zal je volgen,
      groetjes

      Verwijderen