vrijdag 17 augustus 2012

Het vervolg van de kippetjes

Toktoktok
Dit hadden we veel eerder moeten doen: kippetjes nemen. Wat zijn ze leuk. Een tuin vol gezelligheid!
We hebben er vier uitgezocht daar in die grote stinkende hal. Maar eerlijk gezegd ging het zo snel, dat ik betwijfel of we daadwerkelijk de vier hebben die we in eerste instantie aanwezen. Er zit er eentje bij, die heeft echt achteraan in de rij gestaan bij het uitdelen van de positieve uiterlijkheden... haha... Een miniscuul kammetje op haar hoofd, flodderige zwarte veren aan haar poten en ze waggelt als een eend...
We noemen haar dan ook Henk, wie meer uitleg belieft moet maar even mailen, want het is een nogal persoonlijk verhaal en we willen het onze oude werkgever die veel gelijkenissen vertoont met dit kipje niet aandoen dat hij hier publiekelijk te schande wordt gemaakt. Oeps, nu heb ik het toch verklapt... Ach nou ja, ingewijden weten over wie ik het hier heb, maar daar blijft het bij.

Dan heb je Rooie Sien; een prachtig kippetje dat een beetje de taken van de absente haan op zich heeft genomen. Sien is de geboren leider en bepaalt wanneer er gegeten en geslapen wordt. Verder heeft ze echter niet veel in te brengen en ze krijgt er af en toe flink van langs van haar gezusters.
De derde noemen we Helene, want die heeft mooie benen. Een echte dame in de dop, met een tooi van rode veren rond haar halsje en een ferme tred met haar lange slanke benen. Heel wat knapper dan nummertje vier, maar daar hebben we nog geen naam voor kunnen verzinnen. Er worden me hier en daar al behoorlijk wat namen ingefluisterd, van Beppie en Kluts tot Josefien en Annie, maar we zijn er nog niet helemaal uit. Het moet wel op het kippetje slaan, anders onthouden we het niet!

Koos los tussen de kipjes zit er voorlopig nog niet in...

Tussen Koos (onze boxer) en de dames, gaat het helaas nog steeds niet zoals wij het graag zouden zien: samen dartelend en liefkozend rollebollend over het groene grastapijt... Vergeet het maar! Koos wil er achteraan en net zolang waarschijnlijk totdat ze erin blijven. Dus voorlopig houden we beide partijen maar even goed gescheiden... jammer, jammer...

Flauw hoor...


Natuurlijk brengen de kippen een hoop gezelligheid met zich mee, maar het is ons ook te doen om de eitjes. Biologischer en verser kan gewoon niet! Normaal gesproken gaan kippen eieren leggen als ze zo'n maand of zes oud zijn. Bij aanschaf werd ons beloofd dat ze zeer binnenkort aan de leg zouden gaan, dus je begrijpt dat we elke dag wel 27 keer in het speciaal daarvoor bestemde legkastje gingen koekeloeren. Een handig systeem trouwens, je tilt gewoon het dakje eraf en je haalt zo de eitjes uit het nest. Tenminste, als er wat geproduceerd is.

De eerste die ons met een eitje verraste was Sientje. Op een zonnige ochtend hoorden we een hoop kabaal in het hok. Het leek wel of er een bouwvakker aan het werk was. Het bleek Sien. Ze smeet het hooi alle kanten op en stampte met haar poten op de grond en bonkte met haar lijf tegen de wanden. Tenminste, dat denk ik, want van buitenaf kun je niets zien. Het duurde werkelijk een uur voordat madam haar ei had gelegd, wat vooraf gegaan werd met een hoop zielig gepiep en getok. Pfff, ik kreeg het er zelf benauwd van... Uiteindelijk, na een lange stilte, volgde een lange uitroep van geluk uit het nestkastje... TOKTOKTOKTOK Het ei was gelegd! Chapeau!
Wat mooi als je even later met een nog warm eitje in je handen staat, niet te geloven!
De dag erop verliep het allemaal gelukkig wat soepeler.

Helene volgde een weekje later, ook zij vond het eerste ei een heel drama en was bijzonder onthutst over dit natuurlijk geweld. Sien stond Helene liefdevol bij en bleef dicht bij haar in de buurt om haar erdoorheen te tokkelen. Heel lief.
Elke ochtend leggen ze nu braaf na elkaar een eitje.
Het wachten is op Henk en de kip zonder naam. Het zal mij benieuwen...

Hm, van wie is die linkse?








4 opmerkingen:

  1. Haha... heb je geen foto van die 'oude' werkgever? Ik wordt nou toch wel erg nieuwsgierig of de gelijkenis opgaat.
    Mooie kippen hoor! De tuin fleurt er helemaal van op zeg. Wel een beetje sneu voor Koos, zit zo droevig te kijken.

    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, dat kan ik niet maken, een foto van de 'oude' Henk, hihi.
      Het is inderdaad sneu voor Koos, elke dag ligt hij een tijdje aan de lijn bij de kippen. Ik moet zeggen dat hij al een stuk rustiger is dan in het begin, maar ja, dat kan ook met de temperatuur te maken hebben. Dit weekend tegen de 40 graden, pfff.
      Ben vanochtend vroeg al een flinke wandeling met hem gaan maken en hij heeft lekker in het meer gestaan. Zwemmen durft hij niet... Zo probeer ik de aandacht eerlijk te verdelen, haha.
      A plus!

      Verwijderen
  2. Ben benieuwd of Koos zal wennen aan de kippen. Bij ons waren er een paar bij de koop van onze boerderij inbegrepen, en die voorzagen ons van eitjes. Maar toen adopteerden wij onze eerste labrador Vic, en die had het niet zo op kippen. Hij liet ze zo schrikken, door ze achterna te zitten en hard te blaffen, dat ze dood van hun stok afvielen. We zijn er maar niet opnieuw aan begonnen!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een Labrador en Boxer hebben veel overeenkomsten vind ik. Een lief karakter, speels, nieuwsgierig... Tja, ik ben bang dat ik ze inderdaad nooit samen in een ruimte los kan laten lopen. Het zij zo.
    groetjes

    BeantwoordenVerwijderen